Σήμερα ,στο σχολείο στα πλαίσια του προγράμματος “Δρώμενα Παραδοσιακά του Τόπου μας “και του ευρωπαϊκού προγράμματος “The World of Values ” πραγματοποιήθηκε το έθιμο της ” Γουρουνοχαράς “. Για όλους σχεδον , εκπαιδευτικούς και μαθητές ήταν κάτι πρωτόγνωρο κ εντυπωσιακό.
Η” Γουρουνοχαρά” είναι ένα παραδοσιακό ελληνικό έθιμο που συνδέεται με το Δωδεκαήμερο (Χριστούγεννα-Θεοφάνια) και έχει τις ρίζες της στην αγροτική ζωή. Συναντάται κυρίως σε χωριά της Βόρειας Ελλάδας και της Θεσσαλίας και συνδυάζει πρακτικότητα και κοινωνικότητα.
Τι περιλαμβάνει:
1. Σφαγή του χοίρου: Η γουρουνοχαρά ξεκινούσε με τη σφαγή του χοίρου, που συνήθως εκτρέφονταν από την οικογένεια όλο το χρόνο. Το χοιρινό κρέας ήταν βασικό είδος διατροφής κατά τους χειμερινούς μήνες.
2. Επεξεργασία του κρέατος: Από το χοίρο δεν πήγαινε τίποτα χαμένο. Έφτιαχναν:
Λουκάνικα και τσιγαρίδες (λιωμένο λίπος και κρέας που μαγειρεύεται σε λίπος).
Παστό κρέας, που διατηρούνταν για τους επόμενους μήνες.
Σύγλινα, κομμάτια χοιρινού μαγειρεμένα και συντηρημένα σε λίπος.
3. Γλέντι: Η σφαγή και η προετοιμασία μετατρέπονταν σε γιορτή με συμμετοχή συγγενών και φίλων. Υπήρχε άφθονο φαγητό, κρασί, μουσική και χορός, που διαρκούσαν μέχρι αργά.
Σημασία της γουρουνοχαράς:
Η γουρουνοχαρά δεν ήταν μόνο μια πρακτική για την προμήθεια τροφής, αλλά και μια κοινωνική εκδήλωση που έφερνε κοντά τις οικογένειες και τις κοινότητες. Σήμερα, σε πολλές περιοχές διατηρείται ως πολιτιστικό έθιμο και αφορμή για γιορτή.
The “Gourounohara”
The “Gourounohara” is a traditional custom found mainly in villages of Greece, particularly in Northern Greece and Thessaly. It is associated with the Twelve Days of Christmas (from Christmas to Epiphany) and has its roots in agricultural life, serving the community’s need to stock up on food for the winter.
What it involves:
1. Slaughter of the pig: The event begins with the slaughter of the family-reared pig, typically raised throughout the year. Pork was a staple food during the winter months.
2. Processing the meat: Every part of the pig was used. The meat was processed into:
Sausages and “tsigarides” (fried pork bits cooked in their own fat).
Cured pork, preserved for the following months.
“Syglina”, pieces of pork cooked and stored in fat.
3. Festivity: The slaughter and preparation turned into a celebration with relatives and friends. There was plenty of food, wine, music, and dancing, lasting until late at night.
The significance of Gourounohara:
Gourounohara was not only a practical way to prepare food but also a social event that brought families and communities together. Today, in many areas, it is preserved as a cultural tradition and a reason for celebration.
